EN

ATKK-ZMŁ-I-040

Opis

Maszynopis ze scenariuszem do filmu Krzysztofa Kieślowskiego "Z miasta Łodzi" (1969). Film przedstawia impresyjny obraz Łodzi - miasta przemysłu włókienniczego, kontrastów społecznych i architektonicznych - zrealizowany ze zdjęciami Janusza Kreczmańskiego, Piotra Kwiatkowskiego, Stanisława Niedbalskiego. Zanim film nosił ten tytuł, praca nad nim trwała pod roboczymi tytułami "Łodzianie" i "Miasto Łódź". Dokument rozpoczyna się obrazami hal fabrycznych, twarzy kobiet po trzeciej zmianie i narastającego hałasu maszyn, a następnie przechodzi do tłoku przed urzędem zatrudnienia oraz stacji krwiodawstwa, gdzie notowane są rozmowy o dorabianiu do pensji. Kolejne partie poświęcone są pragnieniu posiadania: twarzom ludzi wpatrzonych w wystawy z telewizorami, futrami i koszami delikatesowymi, wyprzedażom taniej odzieży, komunikatowi totolotka oraz bazarowym kolejkom. W dalszej części pojawiają się obrazy nędznych, przeludnionych mieszkań, ruin kamienic i remontów zestawionych z optymistycznym komentarzem spikera o "wykonaniu planu", a także sceny alkoholowe, dziecięce zabawy na podwórkach, ruch miejski z "babcią z chorągiewką" kierującą tramwajami, niedzielne imprezy w parku, targ samochodowy, bieg uliczny oraz pierwszomajowa propaganda kontrastowana z majówką nad stawem w Arturówku.

Rodzaj dokumentacji
A - dokumentacja aktowa
Kategoria
film dokumentalny
Nazwa serii
Z miasta Łodzi
Technika
maszynopis
Język
polski
Reżyseria
Krzysztof Kieślowski

Strona 1

£1 OSlOWSkl EIA3T0 ŁODZ scenariusz filmu dokumentalnego PRACA, , “rzez nieostre, biegnące w© wszystkich kierunkach maci i drgające czółenka twarze kobiet w fabryce włókienniczej przy końcu trzeciej zmiany, nad. ranem# plansza tytułowa. Bliskie , statyczne plany, Zmęczone twarze, tiarze na których wielki wysiłek koncentraćji. Szare, twarze typowych prząc-cn 50 — --0 w ^, Zmęc z one. Zamykaj ąc e się oczy, Twarz kobiety. Twarz kobiety. Twarz. Jasno oświetlone okna hali fabrycznej. Panoramy po nich, Jidziane od zewnątrz, Inne, wiele okien. Okna. Okna. Okna. €5 (w czasie tej sekwencji narastający od ciszy aż do maksimum huk fabryka,jazgot Cisza. Afisze, plakaty, "praca w MZK czeka na ciecie" "Zostań spawaczem'1, "Zarobki do uzjodnicni?..","Dodadkowe deputaty węgla...”. Tłok przed urzędem zatrudnienia, młodzi, starzy. Przepychają się, grupki ludzi. Po zmowy, nawo­ ływania, Oglądamy przez chwilę ten tłumek, obserwujemy ludzi. Bywalcy i debiutanci. Czekają. Pracy jest dużo, ludzi też jest dużo. Dlaczego nie łs>. nią okazji, czemu stoją tutaj przed urzędem zamiast wejść i zawrzeć kontrakty '"Bądź krwiodawcą! " - panorama po neonie, Ludzie w oiałych kiciach z^romc/izeni w małym pokoiku. Zapinają fartuchy, zapinają oiałe kapsie, fon cmiz^ nie berdzo -©psują do bieli-ścian iTartuchów. Rozmawiają ze sobą ; 'Psin© nie starcza, jakbym nie robił nie starcza. Tutaj co urzy miesiące stoczą po--- xi«— ra - 700 złotwchj . Bez nodatków, papierków” Inny : “lżona deje i ja. Za to spłacamy raty meblowe", " A gdzie ja coś podłapię , jak osiem godzin macham łopatą?A nawet jak, to już nie mam siły.."{rozmowy posłuchiwane) Igły. Maseczki na twarzach sióstr. Równo ustawiane^pełne krwi buteleczki. Mężczyzna mówi; "Ja już dwadzieścia osiem litrów dałem panie,.11 m y ni^a gło­ wą, jest tu pierwszy raz. Odjeżdżające"stoliczki wyładowane butelkami z krwią. Ro zmawiający dawcy. Odjeżdżające buteleczki. . Dawcy piją teraz kawę przy stolikach. Przez szklane drzwi widać kolejkę tyca, którzy jeszcze dzisiaj oddadzą krew. Są bez fartuchów, Czekają, plakat; Mmcyęjęająi^----- — —— - co porali Misa Z PRACY.] ć° ^rzez stojące na wystawach telewizory,Wotocykle, kosze delikatesowe, suknie ślubne i welony, przez wywieszane futra|*przez meble patrzymy na twarze ludzi którzy ohcteliby posiadać-to^ws^y^ Te twarze ożywione, dyskutujące wady i 5 glądanych przedmiotów, zapatrzone w każdy szczegół, Częste głedire. Tęskniące do “rzeczy. Twarz, inna. Twarz. Zbliżamy się do nich - coraz bliższe plany. Ciaśniejsze. Radiowa muzy© ke zmienia się w komunikat TOTO LOTKA, Z gwaru i szumu ulicy.dochodzą nas szczęśliwe cyfry. .-“j©dna wygrane, z sześcioma trafieniami — milion złotych,., 3, CC mJ^., ^0 i _ . .a ■ Dalszy ciąg..,pięćdziesiąt z pięcioma trafieniami - wygrane po xteqsx^ dwa =tysiące dwieście i siedem tysięcy z trzema trafieniami - wygrane po dwadzieś­ cia trzy złote,..." Potem hałaśliwa- iw^fe.,^^. Tłok wo umączonego naprędce stoiska z przecenionymi ubraniami, ^elkie afisz‘Pończochy p0 3 złote" "Tłmzeze węskie - IW głotyc , ■ mc od 130 złot -

Strona 2

S I tłem dla kolejki. Oglądamy mężczyzn przymierzających płaszcze, chłopców w karteczkach i kobiety sprawdzające jakość trzyzłotowych pończoch, h^Le^a aaę^i-4^X©»^^^ Mężczyzn! obracają się bezradnie przed żonami. Ekspedientki podają towar wprost z samochodu, płaszcze ułożone^są na kupie •u tym samochodzie - pomięto niezgrabnie wiszą na przymierzających. Ochrypła muzyko, i reklamy z wielkich głośników towarzyszą całej sarażbEpc sekwencji. a Oddalamy się, pokazując długość kolejki, tłum. w *Tel izor. Spi cer mówi: "Nadajemy łódzkie wiadomości dnia...." mętrzo. w®prnwvd o podobnie zaludnionych i nędznych mieszkali (tyły piotrkowskiej Mlczańska, la łuty, Chojny). Niezrozumiała i nieznana widzowi ciasnota Kb!^/ 4a możliwa do pokazania wyłącznie kamerą. Spiker (w dźwięku) mówi: "..plan nr ^budowniczowie wykonali w 100,5 procentach, ^korzystano 100 procent siły robo­ czej i 98 procent zgromadzonych materiałów budowlanych..." Wędrówki po kilku takich mieszkaniach. Klatki schodowe bez tynku, zniszczone elewacje, liszaje, domy bez cery, ^P303EXX'Podwórzowe-ś^&4ni-ki,--.kleze’^r. Bramy, zakamarki. Spiker: "Mele trudu i energi budowlanych pochłonęły remonty kapitalne. Mimo trudności zdołano jednak w.pełni wykonać zaplanowane remonty, a nawet niezna.cz Xft nie przekroczyć plany..." Sterczące w nieb© kikuty balkonów. <ilką'kazyz ^^U&A^Z ’**’ MMlupoczące wino w butelkach na obładowanym skrzynkami samochodzie. Cała skrzy nic xg£2adaw$®^^ pełna jest wina. Nalepki "MNO", chlupocząca ciecz. Straszliwie zmęczony facet na ławce parkowej. Niewidzący wzrok. Zwisająca rę, ka. Zdejmowana z wyładowanego samochodu skrzynka, z winem. Robotnik przeciskając w aię wśród przechodniów znika w drzwiach skni sklepu. Następna skrzynia. Dwaj panowie całujący się wylewnie, (długo obserwujemy) 9qISyładowywjcne skrzynki z samochodu. Plecy uginające się pod ciężarem, Z trudem trzymający się na nogach mężczyzna usiłuje wydobyć z portfelu pienią­ dze. (patrzymy długo) Dziecko stojące w drziach stróżówki. Brudne-, Me ubfanb. Kopie padającą obok met próbujący odnaleźć kierunek. Bardzo mu trudno, obserwacja. Zabawa dzieci, nie bardzo krzykliwa, dzieci o twarzach ze zdjęć Dziworskiego. Kacet leżący przy budce Ruchu. Mijający go ludzie - oglądamy go przez ich nogi Dziecko oparte o mur. Zatroskana twarz dorosłego człowieka. Patrzymy na, to dz± ^dziecko bardzo długo. 4. RUCH MBLKCNIEJSKI — 0^^ feeł^, ^ Jazda z samochodu.'Jędziemy zatłoczonymi ulicami Kilińskiego, Gdańską, Zielo­ ną, Obronę ów Stalingradu około godz? 16. Nieskładnie przechodzący przez jezdni nię, zatarasowana droga samochodem dostawczym, z trudem mijs wyprzedzamy ob­ wieszony ludźmi tramwaj. Skrzyżowanie, tramwaj jadący poprzeczną, ulicą wyska­ kuje i przejeżdża tuż przedynami, J£±ja Wyprzedzamy następny tramwaj - znowu o centymetry. iżsgxx Teraz z punktu widzenia wiszących ludzi - samochód jest tuż, chwila wytchnienia - przejeżdżamy obok stojącej do połowy na chodniku ciężarówki, znowa mija as pędząca,"Warszawa ", Zbliżamy się do przystanku, Ludzi wsiadają do wnętrza, ’ Przejeżdżający tramwaj odsłania kobitę w pomarańczowym kubraczku z wajchą i chorągiewką, ma też gwizdek. Kiwa chorągiewką - przejżdża tramwaj, przekrada wajchę - zatrzymuje samochody i znowu tramwaj - w drugą stronę, nawołuje, bieg nie gdzieś, machaj przejeżdża tramwaj, csnur samochodów, tramwaj z drugiej n±s strony, gwizdek, chorągiewka, zatrzymujące się samochody, tramwaj z jednej, Az drugiej, trzecTej strony. Wajcha. Ruszające, samochody. Chwila odpoczynku - kotrudem mieści siej mikroskopijnej. budce , ( ^iANa^ ©^ * .jjąc^Dńśr^ migające samochody Oglądamy xch .... m... -ic właściwie nie robią. Stoją. Czasami, rzadko zaczepiają dziewczynę, palą pa pierosy. Stoją. Patrzą. Tacy sami chłopcy w bramach. Jazda wzdł$ż ulicy dscnoa niej, Kamiennej, Abramowskiego.Amr każdej bramie chłopcy. Inne oramy, tacy semj ludzie, demaskowanie Jamowy 4- reakcje chłopców na m nią?) 5 . Mł^iZEZCSA NI MM ;LA pA^k

Strona 3

3. 3 •'ń^ią-oat. 7yLrk- o natowskiego na coniedzielnej imprezie "Uczymy się pol* chałturowy konferansjer i chałturo ą Chleby Ka widowni ni;H się-przejmuje-się ty te ty wą babką. Trwają zaloty, pr dawca poleca sezamki, kto dKie Pis2Ga^» ąą mj^llją T*po^chwili. nie zmieniaj ąc tonu wak przerywa rzewną melodię, d mokrymi drzewami.," Dziewczynki przepisują , kochana, ".czekam ns gołąbeczków podśpiewuje sobie nieśmiało. ©, staruszko; bOKS u u »ea 9 p 'żywa Chłopcy wywracają ławkę z siedzącymi przód nimi. Sali ech. lonferansj su na wykonawcę ’ , ystępują xexsz co niedziela ci chętnych do korku: wszyscy się znają 11-letnia dziewczynka śpiewa cienko "O mnie się WldZO W t\Jej ^koleżanki -nar widowi onucnocą,—s^np®«ąw- Za parkanem Bez s 0Etos przeskakuje płot. Obserwujemy pieśniarkę i ddzów, -hastę puk śpiewa aksamitnym, grosem "Żółte kalendarze". Oglądamy go, otnia liczność, wonfera.'a j er z o lada , że jaszcze powtórzona zostanie kilki piosenka, której zebrani m ją. się dziś nauczyć - śpiewak kierze się eto "U mnie niewielkiej prądnicy Starszy pen w okularach kreci dy siłę swojego charakteru sprawdzić... Silny, wysoki blondyn trzyma w dłoni dwa wychodzące z prądnicy druciki. Szef kręci mocniej, z ironią alei podziwem patrzyć na torturowanego. Zachwycone twarze kobiet. Co za mężczyzna! "Sto sie­ demdziesiąt . .sto osiemdziesiąt..." kacet puszcza przewody, już prawie stężał. Y$! E -r uzn aa, poklepywała, : słuchamy piosenki, która mnwaXi wycicha, ty ^Biały "Idercedes", WolTo”, Sportowy "FIAT”, ko odwłoku udać, że to przypięte Ido drewnianej budy zdjęcia wycięto z zagranicznych pism. Targ samochodów, aha. szawy", wysłużone "Ople" i "pekawki" - to już nie zdjęcia, Pojedynczo^ chłopcy rw fcach, g.typv-rodhały z o^l j : zg zo schedy, •Włeó-e-tcd-ete-^^ ayzyaTW7-a>---yaaan--'hL^^ —aoo^.__^aiL--ten—^4hr--—^^ ' TaŁŁa2Lxyiaz« lejkr przy zdjęciach. Chłopak sprzecaj e po pięćdziesiąt złotych. v luksusowe ' ' o chętni! i-CZkŁy^g^iLikiaie ti^ ' :ty tyamy niej iryc™ a albo yrz liaioaą z domu zaką-ka. j.ących gazetę i słuchających tranzystorów z muzyką, pijanych i trochę tylko zmęczonych. Oglądamy zgromadzoną kompanię wojska nie zainteresowaną bynajmniej, w przebiegu biegu i przyprowadzone tu na siłę żony i dzieci. Bieg się kończy, ^B^aaccy'izgsdsizzc^^lząiitni^^ Ludzie wtają z miejsc i już za •^^hwilę biegną wszyscy w tym s mym kierunku, Pod długi, jasny nur. Tam w jcc.no. Wal; gs ty uh tir (HB^P|(IIIPRBfl?|!RT^uię^^ kladTO. 'HO Blisko przy sobi tudnie. Kamienno korytarze. Okna, 'W Zno u ciasna, omy osiedli robotniczych tojące p z ©budowa śró • • mieśc i a. olejku o 7 rano w koryta u Ewidencji łachu Ludności I32T Ogromn zapisującymi się na listę udzie ci chcą mieszkać w umery 170.. 176 mo1d owa la. 3g Dochodzimy do drzwi Ty, Lodzi, chcą pokonać r-‘o których ogromna tablica informacyjna, działu, robotnik budowlany od kilku lat mieszka w hotelu robotniczym, ze wsią odzie cmi ociiouzi mc łączy. Ożenił się, zona mieszka •j może go przyjąć, Do s ni mieszkaniowej nie może się z do końca ż wmia, zameldować się e nie mając szans na mieszkanie oedzie ho telu r ob o tai c zym2 j sprawy &tara się po. ^Kierownik Ty działu, p. Sers z mówis, że Tydział dojść indywidualnie, zrozumieć i oc nić racje interesanta. ocjologii mówi, że jeżeli tos kupi Ab sol kanie za dolary, naty je z ariele omanie, dlaczego S u ku z ,azpjechała socjolog jest niepotrzebny, tu w łodzi jest mnóstwo pracy nie chcą pr^T^ ‘°~ó^ ^Gst^ ^* Bameldowiia 6, Ol muszę tu mieszkać,..^ Jej *ostytale słow^-h?^— auszę dostać to zameldow ? do drzwi wydziału. Ludzie fftoją twardo ^ 2n0W 0D3sr;A1>ś kolejkę oj . warao, kazny zajęty pilnowa dem swewo a

Strona 4

i Znowu, jw: na p oczątku sekwencji oglądamy kamienną łódź, Ulice bez erzew, studnie wielopiętrowych kam: ic, u^,> i eknadh nieruchomo wpatrzę-.' ni gdzieś poza kamerę ludzie, Płodzi i starzy- ludzie, którzy cos zmarnowali A , czegoś nie zrobili, Twarze tęskniące , spokojne,statyczne, pogodzone, Zniek' wżtałcone przez szyby. Elektorzy ludzie trzymają ręce na odłożonych poduszocz kach, niektórzy wyglądają parami, inni z psami. Patrzymy na nich, bliskie pKn^ $ <j i s 2 * • ® 7 . SHUTO PRACY kOO balowane długimi pędzlami głowy dostojników państwowych. Gigantyczne litery , składane w hasła l-majowe. Ciężarówki przerabiane na okręty. Ogromne piramidy kręcące się wokół wszystkich możliwych osi - dl popisów sportowych. Rusztowa­ niu, portrety. Litery, hasła, portrety, 'Ta murawie stadionu rozłożono mnóstwo £° Kurhrsh&i identycznych portretów, halerze a długimi pędzlami robią ostatnie poprawki. Sprawozdanie sportowe z obchodów Święta: "Aura znowu okazała się łas kawa dła manifestantów,Świeci słońc®* Na.niebieskim niobie posiewają czerwono i biało-czerwone flagi”.,.., Nad stawem w Arturówku pierwszego w tym roku upalnego dnia pierwsza majówka* Odpoczywają na kocykach ludzie, tacy sami jakich oglądaliśmy w ess całym fil­ mie, Z namaszczeniem jedzą przyniesione z domu kanapki. Czytają. Śpią. Radia tranzystorowe pracują; -Idą nasze dzielne dziewczęta - pielęgniarki z Widzewa ^ - Idą tkacze z ZpB Anilana - Defilują sportowcy Starszy pan z podwiniętymi nogawkami; zanurzone w płytkiej wodzie nogi. Śpiąca kobieta. Palony w oygrniczce papieros, spracowane dłoniee - wszyscy łączą się w tym pięknym pochodzie! Wszyscy razem! Niech zyje klasa robotnicza, budowniczy naszego państwa,! wiech żyje polska Ludowa! Piech żyje! .Niech żyje! Niech żyje’ iw 29 0

1 / 4