PL

ATKK-ZMŁ-I-025

Description

Typescript copy with the screenplay for Krzysztof Kieślowski's film "From the City of Łódź" (1969). The film presents an impressionistic portrait of Łódź - a city of textile industry and social and architectural contrasts - shot with cinematography by Janusz Kreczmański, Piotr Kwiatkowski, and Stanisław Niedbalski. Before the film received its final title, work on it proceeded under the working titles "The People of Łódź" and "The City of Łódź". The document contains an outline of the film's sequences divided into numbered sections. These sections record successive series of observational scenes: from images of the Łódź train station, streets, and bazaars, through the car exchange market, street market, scenes at public wells and Łódź's rivers, to queues at the station, in front of taxis, and the characteristic figure of the "grandmother with a flag" directing trams. Further parts note, among other things, a blood donation point, scenes related to alcoholism, children playing in courtyards, speedway matches, and the queue to the toilet after the competitions. The final sections concern housing and registration problems. The notes function as a working sketch of the film's structure - without dialogues, but with a precisely planned arrangement of locations, situations, and themes.

Type of documentation
A - file documentation
Category
documentary
Series name
From the City of Lodz
Technique
copy of the typescript
Language
Polish
Film directing
Krzysztof Kieślowski

Page 1

Kieślowski MLffi lo Dv.ro rzec febryczny, reno, "Pociąg oBo^ty^o Warszawy wschodniej odjeżdża z toru przy peronie pier­ wszym? Paceci z teczkami spieszący do pociągu, W jasnych prochowcach, podoi bni do siebie, Teczki, Teczki, aktówki. Kolejka do kas biletowych - teczki aktówki, teczki, Znajomi z tych podroży witają się, teczki, teczki. Aktów­ ki, Wsiadający do wagonu facet - razem z nim przez zapełnione przedziały takimi samymi facetami. Porozkładane na kolanach pagery- następny prze­ dział* jeszcze jeden, jeszcze jeden. Koniec pociągu. Szyny kończące się w górce z piasku, wielki napie ŁODZ PABRrcZETA. Melodia "ukochany kraj". 2, To siedzący przed klubem studenta żebrgk fałszuje na skrzypcach tą cudowną ] pieśń. Tłum ludzi, żebrak nieporuszony, obojętny, m# w jego puszce kil­ ka pięćdziesięaiogroszówek, , Cienkie obcasy kobiece z trudem znajdują sobie drogę przez rozkopaną jezdnię, męskie buty, przewracające się dziecko, w ostatniej chwili pod­ ciągnięte w górę przez matkę. Rozkopana ulica, wąskie miejsca dla przejść ludzi, tłok, przepychanie, Oparci na łopatach dwaj robotnicy rozmawiają so­ bie spokojnie - fotografujemy ich przez tłum balansujących nóg. Jeden z w nich spokojnie je śniadanie*1 Żebrak z Piotrkowskiej graspokojnie swoją melodię. _ Ciasno przy sobie ułożone, zardzewiałe śrubki, autorki, sprężyny, dźwignie części mechanizęów. Bliskie plany tych rzeczy porozkładanych na gazecie. Twarze sprzedawców z Bazaru - tuż stare, pomarszcone, fakturą podobne do sprzedawanych przedmiotów. Jaszcze raz śrubki i twarze. Także stoiska ze^ starą odzieżą - nieprawdopodobne, handlarze nie rozmawiają ze sobą, tłum ludzi przetacza się nad nimi - nikt prawie nie kupuje, prawie nikt nie sprzedaj®. Gwar targowiska - kłótnie "ile za to ? - złotówkę - drogo taniej nie będzie" . Zwarty zbity tłum, powoli drgający, przesuwający się. Głos: "U mnie może każdy siłę swojego harakteru sprawdzić i pani tą siłę pokazać" Pecet kręci korbką małej prądnicy. Wielki chłop trzyma w dłoniach dwa końce wychodzących z prądnicy drucików. Szef kręci mocniej i z ironią popatruje na torturowanego. "Sto siedemdziesiąt, sto osiemdziesiąt.." mówi Twarze kobiet, zachwycone, Pecet puszcza druty, kiedy prawie już stężał. Szmer uznania. "A teraz proszę państwa sprawdzimy jak to się wszystkim ląd: będzie podobać 1 ile to kosztuje? To pokaz mody w sklepie z odzieżą, wychodzące na wystawę modelki, Ich twarze i konfekcja nie różnią się niczym od twarzy młodszych z wt obserwatorek, niedokładnie wyprasowane płaszcze , żałosne kostiumiki. Krok mode­ lek studiowany na kronice filmowej, "To są sukienki dla każdej z nas, wielka przecena",.. Twarze oglądających, bliskie plany, Zdjęcia pięknego samochodu, inne. Rozwieszone na ścianie zdjęcia samocho­ dów. Błyszcząca Tolkswageny, Pordy, Mercedesy. Tuż obok stara Skoda - to już nie zdjęcie. Rozlatujący się opel, 20. Targ samochodów. Tłum ludzi całe rodziny, oglądają, Ktoś próbuje zapalić swój samochąd. Perkoczący >» przejazd, Właśoieciele dumni, nieporussni za kierownicami, widzowie powoi; przepływają przed szybą samochodu. Jeszcze raz tłum przy zdjęciach, Obrót ny chłopak sprzedaje po dziesięć złotych luksusowe samochody, Są chętni! przejeżdżający Mercedes odsłania targowisko na Wschodniej - centrum miast Kamienne domy, ciasne chodniki. Baby z masłem, serem jajkami, Zbity tłum co chilę spycha kogoś uuzsku z chodnika. Twarze bab. Baba. Baba. Baba. Dźwignia ulicznej studni. Przejeżdżający beczkowóz. Kobiety z dwoma wiad­ rami przechodzące przez ulicę - trzeba zwracać uwagę na samochody. Łódz­ kie rzeki - małe strumyczki, brudne, wątłe. Beczkowóz, Karada w wydziale Komunalnym MW, :&qpmżtóz± Indzie zastanawiają się, czy w obok lodzi zbu­ dować dwa sztuczne jeziora czy też pociągnąć jeszcze trzecią nitkę ruro­ ciągu z Pilicy, Różne koncepcje, pomysły. Beczkowóz. Dźwignia studni, jeszcze inne koncepcje. Plany na lata 75- iąte. Łódzka rzeka.

Page 2

5. Autornat z wodą sodową, Sioczynny, tuż obok ogroma kolejka do białego wózka* Pieie-wody sodowej * kilka obserwacji. Chłopek, dziewczyna, dzieckopilą różnie , dini«g^<>-sK^ Automatyczna waga, siedzący przy niej dziadek - kilka dziewczynek obce się zważyć. Dziadek stateczni® pobiera od każdej z nich pięćdziesięciogroszówkę, wrzuca do wagi, odcztuje wynik i Mecu skrupulatnie wypisuje wagę każdej z dziewcząt na małych bilecikach, ślinią® ołówek • Wiszące obok siebie śkrzynki pocztowe* Mała dziewczynek zastanawia się do której wrzucić list. Odczytuje napisy na skrzynkach, wybiera tą Z na* pisom listy zawiejsaowe. Podjeżdża samochód* pocztowy - wychodzi facet, obo­ jętnie wrzuca listy 2 jednej i drugiej skrzynki do jednego worka. Samochód odjeżdża,. I ■ tóliczka*taksówkl osobowe" - Um ludzi, z pociągu wysypują się następni. To pociąg z Wszawy - męstwo panów « te a skata! -:o&oaxj3E^^ ogromna, gigantyczna kolejka, ładnej taksówki. Rząd takówek przed restauracją Rzemiślnicza. wytaczający się pijacy, pod­ jeżdża jeszcze jedna taksówka. Kolejka przed dworcem rośnie, taksówek nie ma Taksówki przed Rzemieślniczą. Merowoy „rozmawiają. Pijacy pieczołowicie kk umieszczają swojego kompana w taksówa. Martwy tłum przed dworem. Stó^afo Nadjeżdżający ulicą samochód. Zatrzymuje się. To milicjant, bardzo przeje­ my swoją funkcją regulują ruch. Z przeciwnej strony nic nie nadjeżdża, mili­ cjant z powagą przepuszcza Warszawę. Znowu nic nie jedzie, ale milicjant ma tu słóżbę, musi pracować. Co jakiś czas pojawia się na skrzyżowaniu sarnom chód. Milicjant przepuszcza go majestatycznie. Kiwająca małą chorągiew babcia. Zasłania ją tramwaj. Babuszka już jest gdzie indziej.* Przekłada wajchę. Przejeżdża tramwaj. Babcia gwiżdże. Samo* chód zatrzymuje się z trudem. Babcia macha Morągi ewką.- Tramwaj przejeżdża, babcia ±r gwiżdże, macha chorągiewką, ^raswaj jeszie tyłem. Inny przodem* Babuszka przekłada wajchę. To wjazd do zajezdni na tramwajowej o godz. 16,3o. Roześmiany milicjant (inny) rozmawia ze znajomym. Gwar ulicy. Z trudem przeciskają się tramwaje, babcia szaleje. Milicjant gada ze znajomym regulacja ruchu tramwajów nie interesuje go. Babcia szaleje. Milicjant gada. Krzyk kobiety, pisk hamulców.Kamera w karetce pogotowia. Ryk syreny. Karetka Jeszie ulicą Kilińskiego. Me ma mowy o przeoiśnięetu się między chodnikiem a tramwajem z którego zwisają winogrona, Ryk syreny. Karetka kluczy między samochodami z trudem wyprzedza wyładowaną furę węgla, wąska ulica, znowu tramwaj, karetka prze­ ciska się, prawie dotykają© zwisających ludzi, ciasno , ciasno, ciasno. Szersza ulica, znowu zwężenie, korek. STOP. 4. Napis “Bądź honorowym lawą krwi” Wbijana w żyłę igła,-.sterty buteleczek. Igła. Cieknąca krew. Białe fartuchy, sterylna czystość. Pacet mówis "Panie, nie wystarcza, jakbym nie robił nie wystarcza. Co trzy miesiące stoczą pół litra - 700 złotyohf Inne wywiady już w dźwięku. Napełniane buteleczki, twarze dawco - dorośli mężczyźni, robotnicy, zmęczone twarze. Odjeżdżające w6zki_z buteleczkami. Dalsze wywiady, Dawcy pijący kawę, jeszcze białe fax> tuchy. Za szklanymi drzwiami tłum czekających na swoją kolej, wywiad. SkalEa _ Plakat: "Krew ratuje życie. 5. Dłonie skreślające krzyżyki. Tłok. Dłonie wąchające się, niepewne, krzyżyk. Jeszcze kilka razy to samo * dłoń, krzyżyk, dłoń , krzyżyk. Sterty kuponów.; przez nieostre części motocykla, zza wystawy twarze ludzi, wystawy z futrami,z samochodami, delikatesy, wystawy z welonami i czapkami,PKO. Przez nieostre przedmioty z tych wystaw na ludzi pragnących je posiadać. Długa sekwencja xzgpcaczięx twarzy, twarz. Twarz, Twarz. Ktoś na ulicy z radiem tramystor owym Zatrzymuje się przed wystawą. Z radia padają wyniki TOTO ŁOWI. Opłata w punkcie POTKA. Pani z okienka "Trójka - 19 złotych, trójka - dziewiętnaście złotych, trójka - dziewiętnaście złotych. Długi rząd win na półce sklapowej. "Owocew.20 zł." Ręka sprzedawczyni zdejmuje dwie butelki. Następną. Jeszcze dwie. Straszliwe zmęczony facet na ławce parkowej. Próba podniesienia się, niudana, jeszcze kilka, facet rezygnuje, kładzie się. Zdejmowane z wypełnionego samochodu skrzynki z WTEM. Z trudem trzymający się na nogach mężczyzna. Obserwacja. Plecy uginające się .pod ciężarem skrzy skrzynki z WINEM. Pijany. Skrzynki z WINEM . Pełne półki. Wywiad w Komitecie cie p/Alkoholowymi "Co z tego, że z każdej butelki otrzymujemy złotówkę na

Page 3

5? walkę a alkoholizmem 1 mamy jeszcze inne deWje, kiedy pieniądzeidą na rzeczy zupełnie inne, a nawet jak na zwalczanie alkoholiku, to na plakaty, fi W i inne Metody z których ludzi i pijały śmieją się. Alkohol to twój wróg więc lej go w sardę - Mówią* Kierownicy zakładów śjafcs^ dbają o to żeby wódki nidgy ai« zabrakło a w sklepach spożywczych noże nie być chel>a - wino po dwadzieścia złotych jest zawsze...** Bawiąc© się na podwór­ kach i na ulicy brudne, zaniedbana dzieci, lanc wystające w oknach , ich tai rze. W dalszymi ciągu wywiadfw dźwięku). Dzieci, dzieci, podwórka, ulica. 6. Wstający przed bramami chłopcy i dziewczyny, Ha rogach ulic. Obserwacja. Zaczepki, podszczypywania, podrywania. Śmiech, udawane bójki, śmiech, podry. wania. Mocna bigbitow Muzyka przez cały czas tej sekwencji. Młodzież o tych samych twarzach odpowiada na pytania przed komisją do walki z uchylają# oyai się od prasy, dotujemy beztroskę, obojętność głupotę mMsta#^ tych samych ludzi. Ciągle muzyka Megbitowa - jesteśmy w parku gdzie odbywa się j konkurs :?snfcńcfc^qd^^ na naukę polskiej piosenki. Chałturowy konferan­ sjer i taki sam śpiewak uczą polskiej piosenki. Ha widowni nikt nie śpiewa. \ Trwają zaloty, kt^ś robi ś lecę dymną z kliszy. Śpiewak rzewnie ciągnie naprząd piosenkę, przerywa strasząc milicją i znowu śpiew dalej. Chłopcy przechodzą przez płot - dostają się do środka, za ogrodzenie, siadają, w dalszym ciągu nikt nie śpiew.SDzlewczynki przepisują teksty piosenki. , Starszy pan podśpiewuje. Zaczyna się konkurs ta wykonawcę. Zdarza się te 2) tutaj co tydzień i startują stale ci sami wykonawcy. Konferansjer już ich zi zna. Umawiają się z akampaniatorem - śpiewa 11-letnia dziewczynka, .zupełnie bez głosu. Inny chłopkk. Doping publiczności. Jeszcze mocniejszy doping. Milicjanci z psami pilnują wejść, ale chłopcy są. sprytniejsi - wymijają ich, sadowią się na trybunach stadionu. Ktoś prze skal kakuje płot - pogń milicjanta, nieskuteczna. Coraz miej atakujących. Byk ze stadionu * ostatnie M okrążenie żużlowej* wysnuje się tłum ludzi. Wszyscy biegną w jedną stronę - pod mr. Ustawia się tam długa kolejka męż­ czyzn w jednoznacznych pozach. Długa panorama. 7. Domy - studnie. Domki w dzielnicach robotniczych na przedmieściach, pra­ wie wiejskie chatki. Znowu domy stadnie. Ogromna kolejka do Oddziału B wid es denoji i Bushu Ludności. Idziemy razem z zapisującymi się do taznt kolejki luOśai - numery 175, 176...Ludzie ci chcą mieszkać w Lodzi, nie wolno przepisy zabraniają meldowania, wywiady z tymi ludźmi, narzekają na be zduś: ność przepisów, podają powody swojej decyzji, mówią jak długo mieszkają tutaj bezprawnie, pracujący od kilku lat robotnik budowlany mieszka w ho­ telu robotniczym 1 nie może uzyskać zameldowania, mimo że ze wsią już od derenia nic go nie łączy. Ożenił się - żona mieszka u rodziców - nie może go przyjęć - jego bez meldunku nie chcą przyjąć do spółdzielni. Ozy do tańca żacia ma mieszkać w hotelu robotniczym^ Kierownik wydziału p. Gorsz mówi, że do każdej sprawy starają się podejść indywidualnie - ogromna kolejka. Ludzie narzekają, że jeżeli ktoś kupi mieszkanie za dolary natychmiast dostaje zameldowanie. Dlaczego absolwentka socjologii od kilku lat pracują ca w Lodzi ma być gorsza. Hie rozumie tego, w miasteczka z którego przyjęci przyjechała socjolog jest niepotrzebny - tu w Lodzi jest mnóstwo miejsc Z® pracy, niestety bez meldunku itd...Kierownik znowu opowiada o przestrzega­ nych prawach i swoim ludzkim stosunku. Kolejka stoi cicho, twardo, kżdy za. jęty jest pilnowaniem swojego miejsca. Wętrza nieprawdopodobnie zaludnionych i nędznych mieszkań (tyły piotrkow­ skiej, Chojny, Bałuty) niezrozumiała dla nas ciasnota 1 bieda, potworne warunki, do pokazania tylko kamerą, wędrówki po kilku takich mieszkaniach w starych bitkach. Zniszczone elewacje domów, klatki schodowe bez tynku, domy bez aery. Inne zniszczone klatki schodowe - to już nowe sprzed trzech lat bloki na Dąbrowie. Mieszkania podobne do tamtych. Oberwane krany. Zatkane klozety. Zderzę ta w wannach i w pokojach. Brud, nędza. Xpctet Hieudolne ogłoszenia o poszukiwaniu mieszkań na słupach. Błędy ortograficz­ ne, prośby, błagania, całe słupy zalepione kartaluszkami. 8. Wywiad z Ojcem Miasta. Mówi o tym na co nie ma pieniędzy, wychodzą kom­ pleksy warszawskie - "drugie co do wielkości miasto w Polsce , niedaleko za Warszawą, a mamy o 60 proc, mniej pieniędzy na wydatkizKtztafaKwtzw budownictwa mieszkaniowego, 70 proc, mnie# na komunikację, 50 mniej na komunalne IM. itd. tateor^a

Page 4

Malowane ogromne głowy dostojników państwowych. Gigantyczna litery haseł 1 Majowych. W dal szyn ciągu wywiad z Ojcem Miasta o hi odzie miasta. Litery, hasła, głowy. Ciężarówki przerabiane na okręty, ogromne pirami­ dy kręcie się w okół wszystkich możliwych osi na platformach innych cię­ żarówek. Rusztowania, portrety. W±xx Nad stawami w Artu&óWku aa kocykach w pierwszy w tym roku upalny dzień pierwsze majówki. Z radli transy sterowych płyną dźwięki sprawozdania z obchodów 1 Maja w Stolicy. Wiwatując# tłumy, okrzyki, hasła, przemówienie Tutaj ludzie spokojnie piją wódeczkę, grają w karty, w piłkę, a jkis Chłopak usiłuje wrzucić do wody dziewczynę, przez radio tranzystorowe brzmią okrzyki* ‘Wiech żyje socjalizm8 “Niech żyje Polska ludowa” i głosy odkrzykują ; niech żyje... niech żyje ... niech żyje.

1 / 4